'Lichaam en geest zijn één'

....Een waargebeurd persoonlijk verhaal uit een trainingsweekend..... lichaam en geest zijn nu eenmaal één. ....

Facebook

Zaterdagochtend na een opwarmende dans sloot ik de ogen en bleef even stil staan om te voelen wat het woord ‘verlangen’ in me teweeg bracht. De uitnodiging was om voor ons ‘verlangen’ te gaan zodra we de ogen zouden openen. Mijn verlangen was om met een man een tantrische dans te doen. Bij het openen van mijn ogen stond een vrouw voor me en spreekt haar verlangen tegen me uit. “Ik zou graag liefdevol door je aangeraakt willen worden.” Een beetje overdonderd door haar aanwezigheid merk ik dat dit ook heel mooi is. Iemand wil mij, liefde van mij….  een vrouw die ik heel graag mag. Prachtig toch. Ik nodig haar uit op een matras en vraag of ze tegen me aan komt hangen terwijl ik met mijn rug tegen de muur zit. Ik begin haar liefdevol te strelen en te knuffelen

Direct na deze oefening was de uitnodiging om het eigen verlangen weg te cijferen. Nu we zoveel liefde hadden ervaren dienden we te gaan voelen hoe het is als je compleet belangeloos geeft.

??? KABOEM ?? verwarring..... dat had ik zojuist al gedaan zonder het te beseffen.

Ik voel dat ikzelf de enige ben waaraan ik liefde wil geven op dit moment. Ik kruip terug op mijn matras en ga mezelf strelen zonder verwachting van buitenaf. Komt een vrouw bij me zitten en twee mannen die me allerlei mooie woorden toe fluisteren. Zit ik daar met 3 prachtige mensen om me heen. Tranen van emotie lopen over mijn wangen.

Als de oefening is afgelopen krijg ik het vreselijk warm en voel me steeds misselijker worden. Het lijkt op een plotselinge griepaanval. Ik loop de gang op maar dat is niet genoeg. Terug het lokaal in durf ik niet, bang dat ik ben om over te geven De begeleider van de cursus loopt met mij naar buiten voor een goed gesprek en ademhalingsoefeningen om de misselijkheid te onderdrukken.

Conclusie was al snel duidelijk. De balans tussen geven en ontvangen is ver te zoeken. Mijn lichaam voelde dat haarfijn aan en kwam als een idioot in opstand.

Na het gesprek was het dan wel duidelijk in mijn hoofd, doch mijn lijf had langer tijd nodig. Met een medecursist een eindje gaan wandelen. Op het eind van het pad (hoe symbolisch) vraagt hij of ik me al beter voel. Nee dus.

"steek je vinger dan eens in de keel"
"Ben ik niet zo goed in"
"Gewoon zo" en hij maakt de beweging wat mijn lijf kennelijk opvat als dat het mooi is geweest en tijd is voor overgave.
Leeg en stukken beter lopen we het pad terug naar de boerderij. De lunch bestond voor mij uit een half kopje soep met een cracker.

Vanuit de opleiding en uit ervaring weet ik echt wel dat lichaam en geest een zijn en emotionele problemen hun uiting in lichamelijke klachten kunnen hebben..... doch dat zoiets zo heftig kan zijn had ik echt nooit bedacht. Ik deel deze ervaring omdat ik regelmatig mensen tref die niet lekker in hun vel zitten. Massage in combinatie met een goed gesprek kan wonderen verrichten.