Pure verbazing.....

Laatst zat ik in de wachtkamer van de huisarts wat naar buiten te staren. Op de parkeerplaats viel mijn oog op een man die zichtbaar moeite deed zo gracieus mogelijk uit de zetel van zijn voiture te stappen. Zijn hele houding wees er op dat hij pijn had. Eenmaal binnen liet hij zich voorzichtig in de stoel tegenover me zakken. Ondanks zijn ongemak bleef hij de moed er in houden en zag er de humor wel van in, een mens naar mijn hart.
"Mocht de huisarts je onvoldoende kunnen helpen of je onverrichter zake weg sturen, denk dan eens aan mij. Wie weet kan ik je helpen je spieren te ontspannen. Ik ben geen arts maar weet wel degelijk waar ik mee bezig ben." Ik kon hem nog net mijn naam en telefoonnummer geven voor ik aan de beurt was de spreekkamer van de dokter te betreden.

Afgelopen week kreeg ik een telefoontje. "Ik heb je laatst gesproken bij de huisarts en wil graag langs komen. Kun je me van de pijn af helpen?" Nu heb ik in het geheel niet de illusie iemand zijn pijn weg te kunnen nemen. Ik krijg altijd de kriebels van mensen die zulks beweren. Wat ik wel kan is mensen helpen terug in hun ontspanning te komen waardoor de kans groot is dat ze minder pijn hebben. Nog diezelfde avond neemt hij plaats op mijn massagetafel waar ik een dik uur mijn handen hun werk kan laten doen. Ik beloof hem de volgende dag terug te bellen om te horen of het hem goed heeft gedaan. Direct na een behandeling hoor ik altijd positieve reacties, maar is dat nog steeds zo na een nachtje slapen?

De volgende avond heb ik hem weer aan de telefoon. "Vanochtend met een fikse hoofdpijn opgestaan die in de loop van de ochtend weg trok, daarvoor had je me gewaarschuwd.  De pijn in mijn rug is echter weg. Ik beweeg me nog voorzichtig uit gewoonte, maar eigenlijk voel ik niets meer."

Toen ik dat hoorde was ik net zo verbaasd als die keer dat ik mijn eigen billboard zag. Aan de ene kant heb ik er voor geleerd en ben ik, naar men zegt, goed in wat ik doe..... aan de andere kant blijft die verbazing....

WOW